Eerder bij SPARTACUS: VENGEANCE
Je bemiddelde bij de verkoop van een vrouw van het Huis van Batiatus.
Het teken van de Domina op de achterkant van haar schouder.
Waar is ze? - We zullen haar vinden, Broeder,
en sturen iedereen die haar uit jouw armen heeft gehouden naar het hiernamaals.
We zullen de Romeinen laten bloeden omdat ze ons als hond behandelden.
Spartacus is vijand voor ons beiden.
De man heeft de gewoonte je vingers door te glijden.
Wat geeft je de zekerheid van overwinning? - Omdat de Goden zelf het willen.
Mogen de Goden je zegenen.
Er is maar één plek voor een beest zonder eer.
Jij. - Ik kom u een geschenk brengen.
Het zou u het pad moeten wijzen naar de val van Spartacus.
Spartacus: Vengeance - The Greater Good Vertaling: Chillywitch & RenHöek
Hou op met dat verdomde blaten.
Hou jezelf stil. - Daarom ben je naar de mijnen gestuurd?
Door het niet opvolgen van bevelen?
Bevrijdt jezelf.
Je gaat voor slimme strategie. Pak de man van achteren.
Een goede start van de dag. Ik zou erop willen voortbouwen.
Ik zoek een vrouw genaamd Naevia.
Ze werd uit het Huis van Batiatus gegooid voordat het neerviel.
Jij bent Spartacus? - Ik ben Crixus.
Spartacus is de dwaas naast me.
De vrouw die hij zoekt is van zeldzame fraaiheid. De markering van haar Domina op haar rug.
Ze is vervoerd van...
Spartacus zegt dat een zwaard lichter wordt met de tijd.
Het is een zwaar iets, een man van zijn leven beroven.
Iets minder die van een Romeins stuk stront. Blijf in de buurt.
Ik zal je helpen het gewicht te dragen tot we kunnen...
Het meisje... Naevia. Haar lot... bekend bij me.
Zeg op.
Bespaar een paard, en mijn leven. - Spreek.
Ze vermeerderen ons aantal, doch niet mijn doel. - We zullen haar vinden.
Woorden die je vaak hebt gesproken. Nog steeds genegeerd door de goden.
De man had het over je vrouw.
Wat zei hij? Vind verdomme je stem.
Dood. Naevia is dood.
Ik kan niet geloven dat ze weg is.
De goden draaien zich weer weg van degene die het meest waard zijn te zegenen.
Ik heb geen liefde voor de man. Doch verscheurt het hart hem zo te zien.
Hoe is ze aan haar einde gekomen? - Naevia werd getransporteerd naar Lucania
om te dienen voor Batiatus' ambitie. - Ze verdween in de mijnen?
Ze verloor haar leven tijdens vervoer, vanwege verwondingen wegens mishandeling.
De dood is aardig dan, om zo'n lot bespaard te worden.
Aardig alleen voor degene ontnomen.
De man zegt totaal niets.
Dit is hetgeen wat je me aanbiedt, om een gunst te verkrijgen?
Een beeld dat bloedt? - Oenomaus vind zichzelf een man van eer.
Alleen pijn zal zijn Broeders niet verraden. En ik ken de man goed.
Overgegeven in mijn handen...
Denk niet dat ik vergeten ben waar je handen toe in staat zijn, slaaf.
Of hoe ze Batiatus hielpen mij vast te binden aan dit huis.
Ik deed enkel wat mijn Dominus beviel, zonder na te denken aan weigering.
Zoals ik u nu trouw zou dienen, om Spartacus naar zijn einde te brengen.
Je spreekt over loyaliteit.
Doch de markering van Batiatus brengt trouw in twijfel.
Een plaag op vlees. Voor altijd spottend op nobelere bedoelingen.
Bewijs het.
En leef om te zien of je verder nog van dienst kan zijn.
Uw wil. Mijn handen.
Je moet geduld hebben.
De goden hebben ons Oenomaus niet bezorgt om ons te tarten met stilte.
Mijn twijfels liggen niet alleen bij de goden. Het wordt gedeeld met hun boodschapper.
Daar is onze man.
Beleefd om eindelijk onze aanwezigheid te erkennen.
Excuses, ik was niet op de hoogte van uw komst. - De fout is de mijne.
Tussen blij weerzien met vader en Varinius lastig vallen met nieuws over Rome...
Is dit de Lanista's vrouw? Waar ze over fluisteren in de straten?
Jouw levend te zien. Het is een zegen van Olympus.
Ik ben slechts zijn nederige instrument. - Je bent veel te bescheiden.
Om zulke verschrikkingen overleeft te hebben. Jupiter zelf moet jouw waarde hebben opgemerkt.
Varinius is gekomen om spelen te houden. - Spelen?
Twee weken van bloed en spel.
Om de stad te verlichten van de gedachte aan Spartacus, die nog steeds vrij is.
Het zal een glorieus spektakel worden,
te meer door jouw mannen gepresenteerd in het openingsfeest.
Hun schouwspel gepaard met Lucretia in de Pulvinus zal de bevolking doen kalmeren.
Een eer, waar ik graag mee van dienst ben,
als ze niet bezig waren in het zuiden. - Komen ze dichterbij hun doel?
Of ontsnapt Spartacus ze nog, zoals ik hoorde dat hij dat deed op de markt?
Misschien kunnen Seppius' mannen in uw spelen voortgaan?
Het is welbekend dat u aanzienlijke invloed heeft op ze.
Seppius' mannen dragen niet het zegel van Rome, zoals jouw mannen.
Breng Varinius naar wijn, en aantrekkelijk uitzicht van de stad beneden.
Daar durf ik niet tegenin te gaan. - Kom dan.
Ik zal ervoor zorgen dat je goed verzorgt wordt.
Varinius wordt bewonderd binnen de Senaat.
Iets waar goed op gelet moet worden voordat woorden van verdomde dwalende tong vliegen.
Ben ik niet zijn gelijke? - Enkel in titel.
Ze vinden je een onbekwaam kind, Niet in staat zijn eigen stront af te vegen.
Dus een vertoning van respect tegenover een mede Praetor
zou een wijze stap wezen om twijfel te kalmeren.
Niet alleen onder de Senaat.
Capua, in het noorden. Onze huidige positie, hier.
In het oosten, Vesuvius. Goede positie om kamp te maken.
Op zeer korte afstand van Pompeii in het zuiden.
Of Neapolis in het noordwesten.
Gevangenisschepen vaak geleegd in de haven,
mannen uitspugend om verkocht te worden in slavernij.
Zoals mijn broer en ik, een leven terug.
Ik werd weggevoerd over de Adriatische Zee,
naar de oostkust. Ik weet weinig van Neapolis.
Vechtende mannen worden naar de kust gebracht? - Gevangen in buitenlandse oorlogen.
Al vijanden van Rome, gemakkelijk gerekruteerd voor ons doel.
Een verstandige keuze, goed gezien. Ik zal erover praten met Crixus.
Met welk doel?
Hij staat voor de Galliërs. - Dan zit hij flink in de stront.
Ze zijn met de helft van ons aantal, en hard nodig bij elke aanslag op Neapolis.
De man zelf heeft behoefte aan afleiding van verwonde ziel.
Hoe heb jij het overleeft?
Nadat je vrouw voor altijd van je weggenomen was?
De man die ik was deed dat niet.
Ik ben slechts beenderen en vlees, zonder kloppend hart.
We zullen lege borstkas gevuld zien. Met het bloed van de Romeinen.
Een oceaan daarvan zou niet kunnen wegwassen wat ik heb gedaan.
Wat jij hebt gedaan?
Ik achtervolgde Naevia's affecties, onverschillig voor bezorgdheid naar ontdekking.
Wat Lucretia zou doen als...
verraad bekent werd.
Naevia is weg van deze wereld vanwege mijn egoïstische verlangens.
We kiezen geen liefde. Het eist elke mens op zoals het wil.
En het houdt vast tot er niets over is.
Een lege hand kan nog een vuist worden.
Hoeveel meer blijven er geketend in slavernij, zoals Naevia was?
Zonder hoop van liefde of zachte aanraking?
Samen kunnen we ketting van nek slaan. - Over dit onderwerp heb ik je gedachten gehoord.
Laat me alleen met de mijne.
Ze was een stralende geest. Doch stierf ze als slaaf.
Een lot gedeeld door mijn vrouw.
Ik wil er niet meer zoals hun zien vallen.
Omdat mannen die het verschil konden maken, bleven staan.
Een zwaard in zijn borstkas zou nog minder pijn doen.
We hebben allemaal offers gemaakt. Crixus maakt nu die van hem.
Ik ga met hem praten.
Jouw woorden zouden alleen groter lijden aanrichten.
Als hij de waarheid zou weten...
Ik wil niet dat jij en talloze anderen vallen vanwege een dwaze poging.
Kom, er is nog veel voorbereiding nodig vanwege Neapolis.
Die lege blik. Ik was er eerder getuige van.
Toen je op je knieën zat in de Pits, wachtend op je dood.
Of verlangde je ernaar?
Is het daarom dat je een plek zocht zonder dierbare eer?
Een gedachte sleept de machtige Oenomaus naar de diepte van de onderwereld?
Je verraad tegenover het huis dat je redde van zulke kwelling daar?
Een Broederschap die jouw instructies omdraaien naar verraad of moord?
Of dat Ashur ontsnapte van je poging hem van het leven te beroven?
Iets van minder belang. Laat ons verleden achter ons laten,
en ogen draaien naar minder agressieve toekomst.
Nee, je moet erom vragen. Je moet stilte verbreken en spreken.
Ben je dorstig naar water? Naar de verlossing van de dood?
Bevrijd je tong, en zie verlangens geblust.
Zeg me waar Spartacus en zijn schijtbakken gevonden kunnen worden.
Ze hebben gespuugd op alles wat je juist vond. Je bent ze niets schuldig.
Spreek, jij verdomde eikel.
Goed dan. Blijf stil.
Blijf leven, en pijn houden. Dag na dag.
Met alleen Ashur om je te verkwikken.
Zoals jij mij ooit verkwikte op deze zandvlakte.
Je had me moeten waarschuwen van hun komst.
Ik was verrast door het moment. Ze stonden slechts even te wachten.
Lang genoeg voor je vader een strop om mijn nek te doen.
Alles is vergeten als je je mannen aanbiedt. - Om de grap van een man te eren.
Ga. - Om je kind te eren.
Met een vader die zal verrijzen binnen de Senaat.
Ik was niet blij met Varinius' hand op je.
Noch ik.
Doch zal zijn aanraking nooit nattere klimaten bereiken...
Dringende problemen halen gedachten van taak. - Taak?
Je weet wat ik bedoel.
Moet overleggen met Marcus,
vanwege het terugroepen van mijn troepen uit het zuiden.
We moeten niet vervallen tot onenigheid.
Vesuvius zal zijn dienst doen.
Agron spreekt over vechtende mannen die bevrijdt moeten worden van Neapolis dichtbij zijn oevers.
Agron kan de pis uit mijn lul zuigen.
Te weinig vocht voor een man. - Rot op.
Vesuvius biedt voordeel. - Verdomde lafaard.
Vanuit zijn schaduw kunnen de haven van Neapolis aanvallen.
Schepen gevuld met krijgers gevangen door de Romeinen,
zoals velen van ons ooit waren.
Laat het ons horen van Crixus. - En wat zou hij zeggen?
Welke woorden zou verschil maken? Degene die ik mezelf heb verteld?
Degenen van hoop, en belofte van betere tijden?
Mijn keel kan niet langer zo'n leeg geluid maken.
Het is verstikt met verlies.
Een doodsangst bij velen van ons bekend.
Spartacus verloor zijn vrouw. Doch zijn vuur brandt nog.
Agron, een broer. Doch zijn vuur brandt nog.
We hebben allemaal verloren.
We hebben allemaal gezien dat degene die we als vriend hadden,
als familie,
als geliefde,
zijn gevallen door de Romeinen.
Doch ons vuur brandt nog.
En tezamen zullen we een hel ontbranden.
Ik ga naar Vesuvius met Spartacus.
Je zal spreken. In je laatste momenten.
Als je smeekt om het einde van je leven. Je zal me vertellen waar Spartacus en...
Jij verdomde hufter.
Ik zal de woorden uit je verdomde mond scheuren.
Oenomaus mag niet sterven voordat de voorspelling volbracht is.
Smeek dan de verdomde hemel zijn lippen lost te wrikken.
Of je doet er goed aan je eigen af te sluiten, opdat je tong ontsnapt.
Ik had nooit moeten terugkeren naar dit huis. Geluk versombert als gevolg.
Vertrouw de goden voor verlichting.
De goden?
Was het Jupiter, die u bijna dood vond?
Of Venus, die uw verminkte baarmoeder dichtnaaide?
Gaf Mars u te eten en kleren? Bezorgde Apollo Oenomaus in uw handen?
Het was Ashur! Laagste der verdomde stervelingen.
Jij dient enkel de wil van de goden. - Ik diende u.
En ik hun.
Dan vrees ik dat we beiden verlaten zijn.
De man zal niet spreken.
Zonder zijn woorden zal uw voorspelling tot puin vervallen.
De vrome snel volgend.
Zelfs de doden kunnen stem geven aan woede.
De man blijft stil bij zulke zonden.
Zie hem dan gevuld. Met herinneringen uit het verleden.
Er is een geheim, begraven binnen deze muren.
En je zal het opgraven, en het lijk zijn doel geven...
Het wordt al laat. En ons bed koud.
Ga alvast liggen. Ik kom zo bij je.
Gek makend, om altijd op je te wachten.
Ver van je zijde. - Het is niet altijd de veiligste plek.
Zoals velen hebben geleerd.
Ik ben niet het verleden. Ik sta nu naast je.
En zou meer willen doen dan zachte aanrakingen en je behoeften vervullen.
Ik wil naast je staan, mes vast in hand glad van Romeins bloed.
Ik zal niet hulpeloos zijn, zoals Naevia was.
Haar leven een langzame mars richting dood.
We bewegen allemaal naar zo'n einde. Enkel de lengte van de reis verschilt.
Laten we het dan samen begroeten.
En tonen dat niet iedereen stil gaat.
Ben je van plan om de complete villa weg te toveren in die kist?
We weten niet wat Vesuvius bevat, Chadara.
Agron wil ons goed bevoorraad. - Agron, ja.
Hij is nogal sexy, nietwaar? - Ik denk het.
Denk je? Denk niet dat ik je ogen niet op hem zie.
Noch de manier van bijeen kruipen, in intieme conversatie.
Jij vergist je in onderwerp van discussie. - Doch niet in blos op wangen bij nabij zijn.
Je helpt jezelf bij najagen van verlangen. Ik zou het zelf doen mits hij mij wilde.
Ik dacht dat je bezet was door Rhaskos? - Rhaskos is een seksbeest.
Doch met scherpe klauwen, bescherming biedend en positie.
Spartacus houdt Agron in hogere achting. Ik benijd je zijn aandacht.
We kunnen Vesuvius bereiken bij zonsondergang, als we de slavenkar gebruiken.
Het verplicht ons tot de wegen. Het bos verbergt onze aantallen beter.
En langzame vooruitgang. - Eerlijke ruil, om levend de bergen te bereiken.
Ik was niet voor je training. Weet je de reden?
Ik deed een aanval op Spartacus.
Net als ik, bij meer dan één gelegenheid.
Ik vertrouwde je niet. Want je bent Syrisch.
Ik had een ongelukkige kennismaking met één van je volk.
Net als mijn vrouw, Naevia.
Excuses. - Hij deed haar veel pijn.
Ondanks zou ze je niet verantwoordelijk stellen voor zijn daden.
Zo was haar hart.
Eén die ik tracht te eren, in gedachte en daad.
Er is iets dat ik je moet vertellen.
Rome beschouwd ons zeurende vliegen. Na Neapolis, weten ze wat er steekt.
Pak je man!
Ik vermoord je verdomme! - Heb je verstand verloren?
Herwonnen hart. Naevia leeft.
Hoe kom je daarbij? - De jongen Nasir.
De handelaar sprak niet van Naevia's dood, maar haar lijden in de mijnen.
Een gelijkwaardig lot.
Waarom sprak je met valse tong, als een leven het verschil maakt?
En onze levens?
Crixus denkt nergens aan, behalve aan Naevia.
En zou ons allen laten eindigen in een domme aanslag op de mijnen.
Ik deed wat gedaan moest, Spartacus. Je moet dit zien.
Een leugen voor het grotere goed.
Eén die niet je lippen zou passeren als het je broer Duro was geweest.
Als een enkel leven geen waarde bevat, dan is niets het waard.
Ik sta bij Crixus. En zal toezien dat Naevia bevrijdt wordt.
Ik wil hier verdomme niet voor sterven.
Ik vertrek naar Vesuvius.
Zij die willen leven, ga met mij mee.
Hij keert terug naar ons.
Ik hield een wake, vanwege de koude omarming van de nacht.
Bezorgd dat in de uitbarsting ik... je vrij gaf aan het hiernamaals.
Het hart zwelt je nog gebonden te vinden aan deze wereld.
Nog steeds geen woord?
Goed dan, spaar stem.
Ik geniet van de zachte streling van mijn eigen. Zoveel over te praten.
Lange jaren van geheimen in dit huis, sijpelend in de botten die het ondersteunen.
Plaats oor op elke balk, geniet van de fluistering van het verleden.
Het was daar dat ik Crixus ontdekte, omarmd door een gedoemde liefde voor Naevia.
Hun Dominus zegende me met kennis,
met de beëindiging van Magistraat Calavius en Solonius vervloeken met de daad.
Verder naar binnen...
waar Gannicus je vrouw nam als amusement voor nobele Varus.
Leugen.
Steen breekt uiteindelijk. In verdediging voor een smerige hoer.
Was je echt zo blind?
Het aanhoudende staren dat ze deelden? De subtiele verandering in je Broeder?
Jij weet niets van Broederschap. - Noch deed Gannicus.
Heb je nooit gevraagd hoe je vrouw kon genieten van bedorven wijn,
dat bedoeld was voor Batiatus?
Ze had geen gewoonte van stelen, nietwaar? Of nuttigen van drank alleen?
Herinner je die nacht? Gannicus zou verkocht worden de volgende morgen.
Jij, zeer gunstig verwijdert naar stad.
Je vrouw, wegsluipend naar Gannicus' cel.
Eén laatste drankje. Een laatste neukpartij.
Jullie zijn allemaal hetzelfde.
De nobele Oenomaus.
Ten gronde gericht door een vrouw, omgeploegd door andere mannen hun lul.
Zoek hart en voel de steek van waarheid.
Het was een geschenk voor Titus.
Hoe passeerde het haar lippen? Ze was geen dief.
Je vrouw verraadde je. Jouw Broeder.
ledereen waarvan je geloofde dat ze van je hielden.
Wat weet een slang van liefde?
Dat zijn beet vaak fataal is. Je vrouw voelde zijn vergif.
Net zoals verraadster de hoer van Spartacus.
Zelfs de machtige Galliër zag zijn hart verdorren,
toen rijpe Naevia voor altijd geplukt werd uit zijn greep.
Ze zullen haar vinden.
En op een dag je verdomde strot.
Haar vinden?
Daarom zijn ze zuidwaarts getrokken.
Spartacus is niet degene die hun bedoeling aanspoort.
De Galliër die 't verstand verloor tegenover jou en Batiatus,
viel me aan met een doel, toen en nu.
Liefde vanwege Domina's lijfslaaf Naevia.
Je zwoer de locatie van Spartacus te ontdekken.
Doch je keert terug met verhalen van fladderende harten.
Ze is weggenomen van dit huis. Ik ken Crixus, hij zal niet rusten tot...
Bezorg hem zijn verdiende beloning - Wacht.
Keer je je af van de goden en hun leiding?
Zelfs als dit persoon waarheid braakt,
die kennis biedt minder dan een veer op een bries.
Doch ik weet van kalmerende winden...
en waar een klein donker veertje kwam rusten aan het einde van de storm.
Sterf niet, jij simpele ziel. - Zal je rouwen als ik het wel doe?
Tot ik iets beter vind wat me vult. - Kutwijf.
Gaan we naakt aanvallen, met onze lullen als wapen?
Het zou je net zo goed vergaan.
Verwijder je uit verdomde gezicht. - Ga.
Zoek ons op bij Vesuvius. Als je blijft leven.
Bid dat het niet zo is.
Ik vergezelde mijn Dominus naar de mijnen ooit. Ik kan mogelijk van dienst zijn.
Graag ontvangen.
Stomme Syriërs. - De wagen is klaar.
Bespaar woorden voor Naevia. Als we haar terug hebben gebracht in je armen.
Ik zou het graag zo zien. Of omkomen in de poging.
Loop door, jullie vuile honden.
Laat markering niet zien.
We zouden het voordeel verliezen dat we gezien worden als gewone slaven.
Een barst in Liscus' schedel zou bijdragen aan het bedrog.
Verminder stem.
Loop door, eikel.
Geef ik munt om op je kont te zitten? Haal ze verdomme uit de wagen.
Eruit. - Schiet op.
Is dit voorraad van Ferox? Twee dagen na verwachte levering.
Twee dagen.
Excuses, ik... - Ik ken jou niet.
Waar is Ferox? - Dood.
We werden aangevallen door Spartacus en zijn schijtbakken.
De reden voor onze vertraging en Ferox' permanente afwezigheid.
Ik heb de man richting het gras gewenst voor vele jaren.
Doch naait hij me vanuit het hiernamaals.
Schema wankelt op het randje, met weinig hoop op herstel.
Wederom, excuses. - Moet ik mezelf nu presenteren?
Ja.
Een speciaal aanbod, om je problemen te compenseren.
Wacht hier. Rotte kut dient geen ruil.
Wat voor misdaad ziet zulke schoonheid veroordeeld tot de mijnen?
Vorm woorden, of mijn lul zorgt ervoor dat je het niet kan.
Ik werd verliefd. - Geen gevaar daarop hier.
Ik wil dat je nu woorden vormt. Of vind je lul op de grond.
Er is een vrouw hier gebracht van het Huis van Batiatus.
Mooi en jong.
Een waar een vette dikzak als jij kennis van genomen zou hebben.
Spreek. - Ik weet niets van zo'n vrouw.
Doorzoek je verdomde geheugen. Ze is donker van huid.
Met de markering van Batiatus' vrouw op haar schouderblad.
Ik herinner me er eentje zoals je net beschreef.
Leeft ze nog? - Ik geloof van wel.
Waar is ze? - Toegewezen om de oostelijke ader af te graven.
Er is een map...
Laat zien. Langzaam.
Mira is te lang weg.
Jij daar.
Waar kom je vandaan? - Sicilië.
In de tunnel die aftakt. Hier.
Ik heb jou eerder gezien. Ergens...
De arena.
Sleutels, snel.
Het is Romeins bloed.
Wist hij van haar af? Leeft Naevia? - Ja.
Doe hun kleren aan.
Laat het weten als iemand bekend is met onze aanwezigheid.
De mijnen in. Snel.
Kom, Broeder. Laat ons hart het hart herstellen.
Ga.
Je moet dit echt proberen. Het is goddelijk.
Ik voel mijn maag omdraaien op dit moment. - Ik benijd je niet.
Misselijkheid bij elke zonsopgang. Opzwellen zonder redelijkheid.
Alhoewel de borsten een voordeel zijn, denk ik.
Om een kind te voelen groeien in je... - Er is geen grotere zegen.
En wat te zeggen van iets anders dan getrouwd?
Mannen verleiden tot ze elk woord aflikken, pijn lijdend om de minste aanraking te ontvangen?
De verbintenis van huwelijk verlangde resultaat.
Ik veronderstel dat het niet zo griezelig is. Als hij knap en rijk is.
En aan niets anders zou denken dan zijn handen op mij.
Lust, en zoals alle dingen, vervagen met de jaren.
Zon staat hoog. - Laat ons gaan zitten, en dag zien beginnen.
Varinius zegt dat je mannen zich gaan laten zien. - Ja.
Het verzoek had naar jou gegaan, als het goede soldaten waren.
Ik zie ernaar uit om getuige te zijn van goede Romeinse formatie.
Het zou een fijne afleiding zijn voor de mensen. Terwijl mijn mannen Spartacus afstraffen.
Je soldaten weten hun doel? - Dat weten ze.
De menigte is van jou, Varinius.
Beste inwoners van Capua.
Ik presenteer de spelen om de geliefde zus van Rome te eren.
En om een boodschap te sturen dat haar geest nooit onderdrukt zal worden
door degene die erop uit zijn haar te verwonden.
Jullie aanmoedigingen in de komende dagen zullen dienen als balsem voor gewond hart.
Een wond gedeeld door velen in deze grote stad,
toegebracht door het verraad van Spartacus en zijn moordlustige bende.
Ik roep nu de zonen van Rome op te marcheren, het gedonder van elke stap een verklaring.
Dat verlies en verdriet zal wijken voor triomf en vreugde.
Waar zijn verdomme je mannen? - Op hun doel af, zoals beloofd.
Zet de weg af. Jullie.
We komen op bevel van Praetor Gaius Claudius Glaber.
Is poging ondernomen om de mijnen in te komen? - Geen. Het is veilig.
Geef bericht door aan Capua.
We keren terug van dwaze opdracht en gaan verder met het schoonvegen van het platteland.
Grijp hem.
Ik ken deze mannen.
Mannus en Plenus! Gladiatoren, de markering van Batiatus dragend.
Spartacus is hier.
Welke kant moeten we op?
Ze zouden beiden naar haar moeten leiden. Dit is de kortere weg.
Ik wil kans verdubbelen richting doel. Neem het langere pad. Wees stil.
Mensen van Capua. Nobele Varinius.
Ik biedt excuses aan.
Ik ben niet van plan de stemming te verlagen door afwezigheid van vertoning,
maar ze te verhogen. Met kennis dat mijn soldaten
tot een hoger doel zijn gezet door de goden zelf.
Op dit moment, zijn ze dichtbij Spartacus.
En aan het einde van de dag,
zal hij wederom knielen voor de roem van Rome.
We moeten ze bevrijden.
Er zijn er teveel. We zouden ontdekt worden.
Leef. En weet dat ik terugkeer.
Dit is waar hij zei dat ze zou zijn? - Als hij de waarheid sprak.
Er is er een hier, met markering van haar Domina op rug.
Je bent veilig... Je bent nu veilig.
Ik ben hier...
Ik ben hier.
Vergeef me... Vergeef me voor wat ik gedaan heb.
Spartacus, er komt iemand aan.
Ga. Ga. - Ze zijn hier beneden.
Vlug. Ga.
Wacht.
Er is een afstroming. Het mond uit aan de andere kant van de mijn.
Welk pad nemen we? Snel.
Deze kant op.
Ze leidt ons verdomme naar onze dood.
Adem in, en hervind je positie.
Een afslag gemist. Het zal ons naar het water leiden.
Hier.
Wacht.
Kom op. Ga.
Ik zal ze ophouden, zodat je uit hun greep blijft.
Jullie twee hier beneden.
Breng Naevia in veiligheid.
Zorg ervoor, Broeder.
Ga.
Dood, dood, dood...
Quality over Quantity ®eleases Vertaling: Chillywitch en RenHöek